MOJA.

Ulica Zamkowa,moja ulica.Ulica mego dzieciństwa.W mojej pamięci często powracam do tamtych chwil i przypominam sobie jej magiczny czas.

 Moja ulica z początków lat pięćdziesiątych ubiegłego stulecia.

Resztkami pamięci przypominam sobie zniszczone i wyburzane budynki na mojej ulicy

Większość budynków była w dobrym stanie i w nich mieszkaliśmy.

Mój dom miał numer 25.Była to ładna kamienica z wieloma mieszkaniami.

Większość domów były to domy niskie i małe.Ulica była mała ale niezmiernie sympatyczna.

To było moje pierwsze okno na świat.

To mój pierwszy adres zamieszkania.

A to współczesny koniec ulicy Zamkowe i widok z niego na Plac Klasztorny .

W tym budynku uczyłem się w Szkole Ćwiczeń a następnie w Liceum Pedagogicznym.

To budynek,który na 12 lat był miejscem mojej nauki.

To pierwsze kroki w dorosłość i mój ogrom sentyment.

Zawsze zdjęcia tej ulicy wzruszają mnie bardzo,tak miło wspominam swój czas gdy mieszkaliśmy na tej ulicy.

Dzisiejszy wygląd Zamkowej jest już zupełnie inny.

Fotki zapożyczone z internetu.

MAGIA ŚWIĄTECZNYCH DNI.

Powoli dobiega końca świąteczny czas.Pobrzmiewają jeszcze echa wigilijnej kolacji,serdecznych życzeń i niezapomnianych wzruszeń.Pozostaną one na długo w naszej pamięci.

  Ten wspaniały rodzinny klimat tych dni daje nam wszystkim tak bardzo potrzebny,we wspólczesnym świecie,spokój i okazję do przemyśleń i oceny co jest dobre a co nie takie- jakie jest ,dla nas ,dla każdego z nas i dla naszej Ojczyzny.To takie wydarzenie,które p  ozostaje w nas już na zawsze.

  Magia świąteczych dni zostaje w naszych sercach i umysłach.

CISZA.

A na działkach prawie nie ma już nikogo.

Króluje niepomiernie jesień i jej uroki.

Samotnie przemykają działkowicze,

jeszcze się łudzą,że to tylko chwilowe

i znowu będzie tak jak letnią  porą.

Zaczyna się,powoli,zimowy sen,

to przedzimie i też ma swe uroki.

Na jesienny spacer,zawsze jest czas,

 bo on jest urokliwy bez wzgłędu na pory roku.

Uśmiechnij się,podaj mi dłoń i chodżmy  

na spacer w aleje

--jak dawniej,jak zawsze

Z MIŁOŚCI I TRADYCJI.

Jak co roku o tej porze,w tle listopadowego dnia,

wędrujemy na polskie cmentarze by oddać tradycji to co jej

i by spotkać się z naszymi bliskimi.

Jak Polska długa i szeroka i w wielu jeszcze krajach świata 

my Polacy dajemy wyraz naszego umiłowania tej pięknej

naszej jesiennej tradycji.

Z potrzeby serca z ogromnej chęci ,znowu bycia razem by dać dowód pamięci o tych, ,których tak bardzo nam brakuje

I wędruje masa polskiego ludu na nasze cmentarze,

by w chwili zadumy oddać cześć naszym bliskim i być

znowu z nimi,chociaż przez te kilka chwil znowu razem

Jakże piękny to polski zwyczaj powtarzający się na polskich cmentarzach

od wielu setek lat i pewnie na zawsze pozostanie,tak jak zawsze pozostaje 

z nami pamięć o naszych bliskich i kochanych.

GROBY NASZYCH BLISKICH.

WAKACYJNE WSPOMNIENIA.

Wakacje za nami,pozostały wyłącznie wspomnienia.Warto do nich wracać w długie jesienne i zimowe wieczory.To zawsze jest dobry czas na rodzinne kontakty i wspólne przeżywanie tego czasu.

  To także czas,by pogłębiać rodzinne więzi i pamiętać,że rodzina to wielka rzecz.

  Refleksyjnie przez wakacyjne dni tegorocznych wakacji.

 Wakacyjny wypoczynek z siostrami na działce.Upalne dni sprzyjały takim formom spędzania czasu.

Grono wypoczywających bywało często bardzo liczne.To dobrze.

Bywały też wesela

Wesele wnuczki Jadzi na Śląsku.

U rodziny na Pomorzu.Jedna z wielu rodzinnych imprez.Takie lato za miedzą.

A to wakacyjna fotka Wojtusia z mamą.Wnuk Krystyny i Piotra.

W dniach bez pogody zawsze można przyjemnie spędzać czas przy kawie w domu.

Wojtek pozdrawia.