DLA BIAŁOCZERWONEJ.

Najpiękniejsze kwiaty dla Naszej Bialoczerwonej .Przynosimy ci wszyscy,

nasze serdeczne myśli i czyny, wszystko dla Ciebie.

Ciepłe życzenia w dniu Twoich 100 lat od każdego Polaka i od nas wszystkich

razem wziętych.

I choć ,na co dzień,tak wiele nas różni,

to właśnie Ty jesteś Tą co nas łączy, Tą co chce nas wszystkich przygarnąć

jak niesforne swe dzieci i zdaje się prosić.

-Czas budować razem a nie się spierać, czas gniew zastąpić uśmiechem,

a wymachujące z gniewu ręce zastąpić serdecznym gestem,

Uczyńmy ten wysiłek i dajmy Naszej Białoczerwonej,

ten wyczekiwany przez wszystkich gest serca i dobra ,skierowany

do każdego naszego rodaka przez każdego z nas.

Niech budowanie pięknej przyszłości, Jubilatki i naszej,

będzie najwyższym naszym nakazem i życzeniem

 w tym szczególnym dniu.

Byłaś nasza, jesteś i pozostaniesz taką na zawsze.

Następnych wieków pełnych chwały i dobrych czynów życzymy Ci wszyscy

i  każdy z nas.

JESIENNE KLIMATY.

Jesień, jesienne dni biegną, jeden za drugim.Wyjątkowo piękną mamy tegoroczną.Jest słoneczna i wyjątkowo piękna.
  W naszych ogrodach i na naszych działkach to też szczególna pora.Pora zanikających letnich kolorów kwiatów i końcówka owocowych zbiorow.
  Zieleń staje się mnie intensywna i mamy całe bogactwo kolorów jesieni.
  U nas też jesienne klimaty zagościły na dobre.Zawsze miło spędza się czas na świeżym powietrzu.Ogród do tego nadaje się znakomicie.
  I będzie tak do pierwszych opadow śniegu i do początków zimowego uśpienia przyrody.
  A potem to już tylko, byle do wiosny.
  Lubię takie jesienne klimaty.

Jeszcze można napić się kawy przy ogrodowym stoliczku.

Piękne słonko i zółte kolory liści.Ławeczka już pusta.

Wspaniała jesienna pogoda i jesienny klimacik.

Tylko liści przybywa na ziemi, na drzewach coraz ich mniej.

Pusty ogrodowy stolik poczeka do przyszłego roku.

Samotna ławeczka czeka na spóźnionych chętnych, poczeka pewnie na lepsze chwile.

Hortensje w scenerii opadniętych liści .Ciągle jeszcze piękne.

Jesień też jest piękna w naszych ogrodach i na naszych działkach.

Tegoroczna słoneczna pogoda dodaje szczególnego uroku tym dniom.

JEST TAKI DZIEŃ.

Szczególny to dzień, jedyny taki w roku,

gdzie wszystko zostawiamy i biegniemy, tam biegniemy.

Chcemy jeszcze raz być znowu razem.

Zatapiać się w pamięci słów, których się nie powiedziało,

oświecić się blaskiem wspomnień i przeżyć

i być znowu razem, tak jak wtedy ,gdy czas był nam dany.

To piękny dzień, jak nasza rodzima tradycja

Dzień tych, których nie ma już z nami,

a którzy na zawsze pozostaną w sercach i naszych wspomnieniach.

Dzień Zaduszny, to dzień pamięci i szacunku dla Was,

którzy za życia byliście nam bliscy a teraz jesteście jeszcze 

bardziej  i ktorych brak jest ogromnym smutkiem i pustką.

U Ciebie ,Mamo, byłem.

i w zadumie, jak co roku,

powracałem do lat,

gdy byłaś ze mną,

Te wspomnienia już zawsze będą ze mną.

I u mego brata, Edwarda,

też byłem.

Tak niedawno nas opuścił,

a ciągle wydaje się, że

wciąż jest z nami.

Brakuje go w składzie rodziny.

Pozostaje nam tylko pamięć.

Moje myśli wędrują do moich Kuzynów, którzy odeszli w tym roku, do Justyny i Zygfryda.

Nie zapaliłem swiatełka na ich grobach ale moja pamięć i wspomnienia powędrowały  ku Wam

Byliście cząstką mojego życia i tak już pozostanie na zawsze.

Byłem u Zbyszka, najlepszego mego Kolegi od szkolnych czasów.Tak wiele wspólnych przeżyć nas połączyło, że nie mogło mnie zabraknąć w tym dniu na jego grobie.

I to jest właśnie cały urok tego dnia.

BYĆ RAZEM MIMO, ŻE NASZE ŚWIATY SĄ ODDZIELONE.

BĄDŹMY ZAWSZE RAZEM.

JESIENNE REFLEKSJE.

Jesień,
jesienne dni.
Umykają wspomnienia,
do tych , które cieszą
i które się pamięta.

Jesień,
kwiatami znaczona
i opadłym suchym liściem.
Zachowana
w pięknie jesiennej
barwy kwiatów.

Jesień ,
to wspomnienie lata
i zaduma nad tym
co minęło.

Powoli,
mijają dni, jesienne dni,
jeden z drugim.
A nasza jesień ,
jedna podobna do drugiej,
zawsze jednakowo
obdarza nas swymi urokami
I tymi,
przed laty
i tymi z dnia dzisiejszego.

Ona zawsze
jest z nami,
tak, jak my,
na dobre i złe.

Towarzyszy nam,
podana w obrazie ogrodu,
działki, ktory
tak bliski jest nam.
Cieszy każdą barwą
i każdym kolorem gasnącego lata.

Jest taka ,
ponad czasowa,
tajemnicza i
jak zwykle, ogromnie
sentymentalna.

To tak jak my.
W rytmie jesiennych
dni,wpatrzeni w
przemijanie .

I choć wszystko przemija,
to jednak nas cieszy,
każdy kwiat,
który sadzimy, by
był z nami, by towarzyszył nam,

Bo, tak naprawdę
liczy się chwila,
która jest teraz i
która świadczy,że
tak trzeba.

Bo jesień, to chwila, to czas na drodze naszego żyta.Cieszy, ta co była i daje nadzieję na tą co przed nami.

Bo życie to trwanie, to co było, jest i będzie i tylko od nas zależy czy nas cieszy czy nie.

NAUCZYCIEL.

Nauczyciel,
tak,to ja, to mój zawód,
Może taki ,jak inne,
ale dla mnie, to ten, mój.

Zawsze o nim marzyłem
i do końca pracy ,
zawsze go lubiłem.
On był najważniejszy.

Chłopak prostych rodziców,
w siermiężnej i zniszczonej Polsce,
zdobywam zawód,
który jest dla mnie wszystkim.

Całym swym życiem,
służyłem jemu a on mnie.
Byłem dumnym, że to ja
prosty chłopak, zdobyłem go.

Gdybym miał znowu,
wybierać zawód, nie wybrałbym
innego, jak ten, który posiadam.
Nauczyciel-jak dumnie to brzmi.

Dzisiaj, jak co roku,
może w innej scenerii
świętujemy swoje święto,
licząc ,ze w pamięci naszych wychowanków
zawsze pozostajemy.

To ja, w dniu w którym, przyznano mi zawód nauczyciela- czerwiec 1965 rok.