NIECH MAGIA TEGOROCZNYCH ŚWIĄT BĘDZIE Z KAŻDYM Z NAS,NIECH NIE DA SIĘ ZABIĆ EPIDEMICZNYM CZASEM.
Adwentowy czas,
w płomieniu świecy zamknięty,
czas w scenerii gasnącyvh zniczy
i mglistych grudniowych dni.
To dobry czas,potrzebny nam,
by zwolnić i zadumać się,
nad czasem co za nami i cierpliwie czekać,
na to co przed nami.
Czekać na piękno i dobro,które już za chwilę
będzie nam dane.
A my ufni nadziei, która jest w nas,
jak zawsze czekamy na magiczny czas,
czas piękny, dobry i szlachetny,
na taki czas o ktorym marzymy i za którym tęsknimy.
Za tym czego tak bardzo nam brakuje ,
w tym codziennym pędzącym świecie.
Chryzantemy,niedoceniane kwiaty jesiennych, listopadowych dni.
Od zawsze nas urzekały i były z nami ,w ten czas.
Nie ma cmenarzy na których by ich zabrakło,
co raz częściej goszczą również na naszych działkach i ogrodach.
Są takie obrazy,które są z nami od dawna,
prawie od zawsze
Sami nie wiemy dlaczego,takie ciepłe serdeczne,
takie nasze tak bardzo nam bliskie
Zrodzone ,gdzieś w dziecięcej pamięci,zapisane przez lata naszego życia,
wryły się w nas na stałe ,na zawsze.
I zawsze będą z nami i zawsze budzą te same uczucia,potrzebę bycia tam,
gdzie one mogą być naszymi na jawie..
Więc przenoszę je przez swoje życie , pieszczę i pielęgnuję,
jak największy skarb,jak cząskę mej duszy,mej pamięci.
I trwa to we mnie i pewnie tak ze mną zostanie
Bo każdy z nas musi mieć taką cząstkę swoje świata,
swojej małej ojczyzny,która tak bezgranicznie,
może być nasza.
Więc właśnie teraz,moja pamięć i wyobrażnia,może śladami poety,
przenosi mnie do tych widoków i krajobrazów i nakazuje mi,
za każdym razem tęsknić za nimi.
To nasze życie zapisuje w pamięci i utrwala te obrazy,
z naszych czasów, dni i naszej historii i stają się one świadectwem
naszego trwania na tej ziemi i takiego jej umiłowania,że każde pokolenie
może z niego czerpać dla siebie i dla przyszłości.
...moim bliskim,zmajomym i przyjaciołom,poświęcam,
a mieszkańom tej ziemi,ku pamięci i wspólnym miłowaniu tej ziemi.
Listopadowa melancholia jak sumienie jesiennych dni.
dopada i trzyma,każe pamiętać i wspominać.
Cmentarny charakter tych dni ma swoje prawa,
tak wielu mamy tam bliskich i przyjaciół ,
czasami wszystko, co dla nas najcenniejsze.
Nie brońmy się przed takimi chwilami,
one są tak bardzo ludzkie,tak bardzo nam potrzebne,
one pokazują nam,że z tymi ,których już nie ma,
tak wiele razem znaczyliśmy,że byliśmy jedno.
Bo taka jest logika naszego ludzkiego życia,
jesteśmy jedną ludzką rodziną,która znajduje swój kres
na cmentarnych polach na świecie.
Nie ma innego końca nad taki właśnie,
ludzki wymiar doczesności.
I ten nastrój tych chwil,ten kolor kwiatów i
światełka zniczy o tym nam przypominają i
każą nam o tym pamiętać.
Pamięć jest zawsze tym co o onas zostaje i pamięć świadczy o nas,
że pamiętamy i wspominamy.
